e
Branko Golubović

PISMA IZ AVGANISTANA

Režija: Ivan Tomašević
Dramatizacija: Ivan Velisavljević
Igra: Nikola Breković
Sviraju: Milan Katanić, Milan Stanković
… Pisma iz Avganistana su kultna šabačka knjiga, objavljena 2009, u izdanju ŠLF-a. Nastala je na osnovu mejlova koje je Branko Golubović slao svojim prijateljima i porodici, tokom rada za italijansku nevladinu organizaciju „Intersos”, u mirovnoj misiji u Avganistanu. U pismima, on prikazuje svakodnevni život i kulturu Avganistana, na oštrouman, neposredan i često veoma duhovit način. Zbog autentičnog stila pisanja, ali i činjenice da je život Branka Golubovića, regionalne pank- rok zvezde, u ovoj dalekoj i neobičnoj zemlji budio veliko interesovanje, pisma su „postala viralna” - počela su da kruže internetom, pa su i pre objavljivanja knjige, došla do velikog broja čitalaca. Ovo je predstava po tim pismima, ali i o tim pismima. U njoj se sreću Srbija i Avganistan, Šabac i Džalalabad…  u tački u kojoj se postavlja pitanje: ko je tu „necivilizovan”, ko je divalj, egzotičan ili udaljen? Ovo je, takođe, predstava o susretu dve generacije, iz jednog grada. Ona počinje kada Džoni – mladi, šabački glumac, napokon sretne Goluba, svog idola iz tinejdžerskih dana. Njihov susret jeste i susret pozorišta i svirke, pa su Pisma iz Avganistana predstava hibridne forme, u kojoj se teatar kombinuje sa pank-rokom. Ovo je izvedbeni putopis, ali i živi spomenik šabačkoj rokenrol tradiciji; predstava za sve ljubitelje zvuka „Goblina” i poštovaoce lika i dela Branka Golubovića. …

NIKOLA BREKOVIĆ (Šabac, 1990) je glumac i muzičar. Akademiju je završio u klasi Juga Radivojevića, u Bijeljini, gde je i odigrao svoje prve uloge. Od 2014. godine, redovno igra u Šabačkom pozorištu, a najzapaženija ostvarenja imao je u predstavama Duge noći, crne zastave, Gnjida, Revizor za Jugoistok i Život je san. Svira bubnjeve, a njegov prvi sastav „Gremlini”, bio je tribjut bend (tribute band) „Goblina”. Ova grupa je pratila Branka Golubovića širom Srbije, tokom promocija knjige Pisma iz Avganistana. Od zajedničke turneje, u proleće 2009. godine, Nikola Breković je imao želju da ovu knjigu postavi kao monodramu. Deset godina kasnije, to se i dogodilo.

Režija: Ivan Tomašević
Dramatizacija: Ivan Velisavljević
Igra: Nikola Breković
Sviraju: Milan Katanić, Milan Stanković
Muzika: Goblini
Aranžman: MOON i Nikola Breković
Stručni saradnik: Stevan Marinković
Kostimografija: Selena Tomašević
Montaža video materijala: Darko Pavlović
Grafički dizajn: Kombinart
Inspicijentkinja i suflerka: Zorica Stevanović
Odnosi s javnošću: Jelena Ivetić
Tehnički rukovodilac: Radivoj Kostadinović
Majstor tona: Kosta Pavlović
Majstor zvuka: Luka Popović
Slikarski radovi: Rade Stanković
Stolarski radovi: Borivoj Čeivanović
Bravarski radovi: Mihailo Brezina
Krojački radovi: Zlatomir Nenadović, Dragica Vujković
Elektičar: Miodrag Popović
Vlasuljarka i šminkerka: Gordana Barović
Garderoba: Biljana Kostadinović, Danijela Dragojević
Rekvizita: Mirjana Neziri
Dekorateri: Čedomir Vučinić, Josip Ucaj, Ivan Jovanović, Mladen Simić

BRANKO GOLUBOVIĆ (Šabac, 1968) najširoj javnosti je poznat kao frontmen šabačkog pank sastava „Goblini”. Ovaj bend osnovao je 1992, zajedno sa Alenom Jovanovićem, Vladislavom Kokotovićem i Zoranom Jovanovićem. Objavili su devet albuma, a s puno uspeha su nastupali na prostoru cele bivše Jugoslavije. Nakon koncerta u Zagrebu, 2001. godine, odlučili su da obustave rad, zbog privatnih obaveza članova. Ubrzo nakon toga, Branko Golubović, po obrazovanju inženjer poljoprivrede, odlučio je da se posveti humanitarnom radu. Živeo je i radio u okviru mirovnih misija u bivšoj Jugoslaviji, Avganistanu, Šrilanci, Pakistanu, Gruziji, Etiopiji i Jordanu.

U drugoj polovini devedesetih, zajedno sa Stevanom Marinkovićem, bio je urednik i voditelj emisije „Ritual crnog patuljka”, koja se emitovala na Radiju „99“ (Drugi program Radio Šapca).

Goblini su se ponovo aktivirali u leto 2010. godine i od tada su jedan od najznačajnijih srpskih i regionalnih bendova.

Nakon knjige Pisma iz Avganistana, Golubović je objavio autobiografsko delo Izgužvane misli (Dalas Rekords, 2018).

REČ AUTORA

Za četiri godine koliko sam proveo u Avganistanu, blizu pedeset humanitarnih radnika izgubilo je život, a desetak ih je kidnapovano. Za te četiri godine izgradio sam ogromno poštovanje za ljude koji žive i rade u Avganistanu. Verujte, nema tih para koje mogu da ublaže osećaj da ste hiljadama kilometara daleko od kuće, od porodice, od prijatelja … Većina humanitaraca su mladi, puni energije i vere u to što rade. Ta vera ih pokreće, ne dozvoljava im da budu stopirani negativnim stvarima koje vide na svakom koraku.

Branko Golubović

IVAN TOMAŠEVIĆ, glumac i reditelj, prvak je Šabačkog pozorišta. Za svoj rad, dobio je niz značajnih nagrada i priznanja. Pored angažmana u matičnom teatru, čiji je član od 1980, sa glumicom Anetom Tomašević, osnovao je nezavisno pozorište „Scena Maska”, u okviru kog se bavi teatarskim istraživanjem, glumom, režijom i pedagoškim radom.

REČ DRAMATURGA
BEDEKER BEZ PARDONA

Osim putopisnog predstavljanja jedne zemlje, kontroverznog koliko i sam Avganistan, Branko Golubović nam u pismima nudi nešto više: autentičan, insajderski pogled na često opasnu svakodnevicu, ali pogled opisan ironično, neposredno i uz dozu zdravog humora.

Golubović je od pankerskih dana provedenih u sastavu Goblini do mirovnjačkih dana u Avganistanu zadržao energičnost, anarhičan stav, odlučnost da se govori istina bez pardona i da se piše bez dlake na jeziku. Bez obzira da li priča o kafićima, čudnim običajima u ishrani, koje kao stranac morate poštovati, ili vam u maniru turističkog vodiča ukazuje na kulturnu baštinu, klimatske osobenosti i muško-ženske odnose, ili par prelazi na provokativnije teme poput opijuma, hašiša, oružja, političke situacije i neprekidne oružane sukobe (prema piščevim rečima, u Avganistanu se vodi devet ratova!), Golubović nikada ne gubi iz vida složenost situacije i paradokse u kojima se nalaze on kao mirovnjak i Avganistan kao država. Najveća vrednost njegovih pisama leži upravo u osobenom i iskrenom pristupu tako aktuelnim temama: Golubović se u pisanju neobičnog bedekera koristi, naravno, činjenicama, ništa ne ulepšava i ne čini gorim nego što jeste, ali daje i duboko lični doživljaj okruženja i okolnosti u kojima se našao.

Ivan Velisavljević